De laatste tijd valt me iets op. Er is meer dan ik had verwacht. Meer deuren die open gaan. Meer verbindingen. Meer vrucht van zaden die ik vergeten was te planten. Meer… van alles. Het is prachtig. Maar ook een beetje verontrustend. Want ik besef nu dit: vermenigvuldiging creëert overvloed, en overvloed vraagt om beheer. Ik vroeg om meer, maar ben ik er klaar voor? Lange tijd heb ik gebeden om doorbraken. Om groei. Om meer capaciteit, meer mogelijkheden, meer zichtbaarheid.

Als we eerlijk zijn, is deze wereld luid met consumptie. Kopen, upgraden, weggooien… de cyclus gaat snel, en soms word ik, zonder het echt te beseffen, ook in die beweging meegesleurd. De laatste tijd denk ik hier veel over na: Wat als ik zou stoppen met het najagen van meer… en zou beginnen met zorgen, hergebruiken, vermenigvuldigen en ruilen wat ik al heb? Zorgen. Hergebruiken. Vermenigvuldigen. Ruilen.Niet omdat ik tekortkom, maar omdat ik leer om anders te kijken. Laatst