Rockey's woorden weerklonken in mijn hoofd terwijl ik op de bank zat en gedachteloos door mijn telefoon scrollde. De laatste keer dat ik een coach inhuurde, was ongeveer drie jaar geleden, toen mijn leven voelde alsof het uit elkaar viel. Drie gekneusde ribben en vijf kinderen die wild door een huis renden dat meer chaotisch dan comfortabel aanvoelde. Toen wist ik niet meer wat ik moest doen. Ik voelde mij verloren in het lawaai, de rommel, de constante eisen. Ik wist dat ik

De laatste tijd denk ik vaak na over hoe vaak we het creëren of najagen van een droom uitstellen. We wachten op het perfecte moment, de perfecte omstandigheden, de perfecte middelen of de perfecte energie. En toch zijn sommige van de dingen waar ik het meest van heb genoten in mijn leven, of die ik heb gecreëerd, begonnen als iets kleins en een beetje rommelig. Iets dat niet perfect was, maar wel levend. Zoals appel donuts bakken met bladerdeeg en imperfecte appels uit de tui