In mijn vorige blog deelde ik dat ik het gevoel had dat iets nieuws me riep. Iets dat meer in lijn ligt met wie ik vandaag ben. We zijn nu stap voor stap iets aan het opbouwen dat weerspiegelt wie we nu zijn. Maar hoe meer ik hierover nadenk, hoe meer ik besef dat er een fase zit tussen waar ik vandaan kom en waar ik naartoe ga. Een tussenfase die zowel spannend als verwarrend aanvoelt. Een fase waarin we het oude zijn ontgroeid, maar nog niet volledig zijn aangekomen op de p

Terwijl ik dit aan het schrijven ben, merk ik dat ik automatisch terugga naar het begin van project Lifechats. Ik zie de eerste gesprekken weer voor me, de momenten waarop iemand voor het eerst durfde te delen, waarop iets dat iemand al een tijdje met zich meedroeg eindelijk wat lichter voelde. Het begon allemaal bij mensen. Jongeren, jongvolwassenen en volwassenen die vastliepen op bepaalde levensgebieden. Mensen die wel hulp wilden maar niet meteen de stap richting formele