Een paar maanden geleden viel er een klein boekje op mijn deurmat: een brochure van de overheid met de titel: Bereid je voor op noodsituaties . Het bericht was onbevangen bedoeld, een praktische gids, maar de woorden maakten uiteindelijk iets los dat verder reikt dan een rijtje spullen in een kast. Het ging over angst, onzekerheid, verantwoordelijkheid en bovenal: menselijkheid. Het boekje beschrijft hoe de kans op noodsituaties groter wordt. Niet alleen door natuurrampen, zo

Tring. Daar ging de deurbel. Voor de deur stond een bekende. In zijn handen dozen, gevuld met voedsel en verzorgingsproducten. Het was een donatie van €400, maar op dat moment waren het vooral gewoon dozen die naar binnen gedragen moesten worden. Het was niet aangekondigd. Geen afspraak, geen waarschuwing vooraf. Gewoon ineens daar. Ken je dat gevoel dat je iets krijgt van iemand, terwijl je het totaal niet had verwacht? Zo voelde ik mij dus. We hebben de dozen naar binnen ge