Zouden we als mensen verslaafd kunnen zijn geraakt aan een gehaaste manier van leven? Niet omdat we per se door het leven heen willen haasten. Maar omdat we ergens onderweg het gevoel kregen dat het moest. De maatschappij heeft ons geleerd om het maximale uit onze tijd te halen. Om altijd iets te doen. Om altijd ergens naartoe te werken. En nadat we zo lang op die manier hebben geleefd, is haast normaal voor ons geworden. Het wordt een val waar we uit kunnen komen, maar waar

Jarenlang geloofde ik dat hard werken de sleutel tot alles was. Ik werkte lange dagen, duwde mezelf voorbij wat gezond was, en nam zelden de tijd om te vragen waarom ik eigenlijk zo hard werkte. Ik dacht dat als ik maar bleef doorgaan, ik uiteindelijk door zou breken, het doel zou bereiken, de beloning zou ontvangen en me vervuld zou voelen. Ik geloofde ook dat elk extra uur werk me dichter bij mijn doel bracht. Het voelde productief, alsof ik vooruitgang boekte door pure inz