Het beoefenen van het leven dat ik wil, hier en nu.

Een lange tijd heb ik gedacht dat mijn droomleven begint “wanneer” ik de ideale baan heb, 'wanneer' ik naar de ideale plek verhuis of "wanneer" ik eindelijk meer tijd, meer geld of meer duidelijkheid heb.

Maar ik ben erachter gekomen dat de sleutel ligt in: het beoefenen van het leven dat ik wil , hier en nu.

Zodat "wanneer" mijn droomleven arriveert, ik klaar ben om het te ontvangen, maar ook in staat bent het vast te houden. Want iets ontvangen en het kunnen vasthouden zijn twee verschillende dingen.

In het vorige blogverhaal heb ik verteld dat het onze droom is om een zorglandgoed te realiseren. Ja, ik weet het! Dit is een hele grote droom, die zonder voorbereiding niet haalbaar is om te dragen. En als ik mij hier niet op voorbereid dan zal ik het waarschijnlijk verprutsen. Of nog erger: saboteren, omdat het niet vertrouwd aanvoelt. Voorbereiden houdt voor mij niet in dat ik doe alsof ik ergens ben waar ik nog niet ben. Het gaat ook niet om het manifesteren van mijn droom, maar om capaciteit opbouwen: fysiek, mentaal, emotioneel, geestelijk en op nog zoveel meer gebieden. Vandaag wil ik een start maken met vertellen welke stappen ik al gezet heb om capaciteit op te bouwen.

Ik heb onze droom in detail opgeschreven. Vervolgens heb ik gekeken of er al dingen op het lijstje staan waarover ik al beschik of die ik al doe. Daar heb ik een vinkje achter geplaatst. Nu ben ik stap voor stap het lijstje aan het afwerken, zodat de dingen die ik al kan realiseren, stap voor stap gerealiseerd worden. Ik ben mijn droom dus eigenlijk aan het realiseren op een kleinere schaal.

Hoe ziet dat er in de praktijk uit? Voor mij betekent het dus letterlijk zorgdragen voor onze community-home en community-tuin, maar ook voor mezelf en mijn gezin. Door dit dagelijks intentioneel te doen bouw ik ervaring maar ook wijsheid op, met als gevolg dat ik de werkzaamheden/ bedrijfsprocessen/ gezinsproccessen steeds beter/professioneler en sneller ga uitvoeren. Het resulteert ook in professionelere/betere ruimtes, diensten, activiteiten, producten, community en personeel . En tot slot een gelukkiger en gezonder leven voor mij en mijn gezin.

Een nog concreter voorbeeld: Ik draag zorg voor een moestuin vol met kruiden en groenten, een fruit-en noten boomgaard en een bloementuin. Elk zaadje dat ik elke keer weer in de aarde steek, is een stille daad van toewijding. Ik oefen een leven waarin voeding uit het land komt, waar voedsel niet gekocht maar gegroeid, verzameld en gedeeld wordt. Het is geen someday-droom. Het gebeurt nu, imperfect, seizoen na seizoen. En in het graven, water geven, wachten, word ik iemand die niet alleen verlangt naar mijn droomleven , maar iemand die probeert het te leven. Oefenen vereist geen nieuwe stad, geen nieuwe carrière, geen schone lei. Het vraagt je om op een andere manier aanwezig te zijn in het leven dat je al leeft.

Zo bouw je de spier om vast te houden wat je wilt. Je droomleven wacht niet op een perfecte versie van jou. Het wacht op de geoefende versie. Degene die het al die tijd stilletjes heeft geleefd hier en nu. Maar natuurlijk zit ik in de voorbereidingsfase en ben ik nog veel ervaring aan het op doen.In de volgende blogverhalen zal ik je meenemen en vertellen over de lessen die ik leer tijdens deze voorbereidingsfase.

Voor nu laat ik je graag achter met de volgende vraag: "Wat is één manier waarop jij de toekomst al in het heden oefent?" Laten we erover praten in de reacties.