Zorgen, hergebruiken, vermenigvuldigen en ruilen: werken met wat er al is.

Als we eerlijk zijn, is deze wereld luid met consumptie. Kopen, upgraden, weggooien… de cyclus gaat snel, en soms word ik, zonder het echt te beseffen, ook in die beweging meegesleurd.

De laatste tijd denk ik hier veel over na:Wat als ik zou stoppen met het najagen van meer… en zou beginnen met zorgen, hergebruiken, vermenigvuldigen en ruilen wat ik al heb?

Zorgen. Hergebruiken. Vermenigvuldigen. Ruilen.Niet omdat ik tekortkom, maar omdat ik leer om anders te kijken.

Laatst liep ik door ons huis en onze tuin, en ineens viel het me op: het gaat niet om wat er nog ontbreekt, maar om alles wat er al is. Alles wat ons helpt om stap voor stap onze droomlandgoed tot leven te brengen. Het voelde als een moment van bewustwording: soms zijn we zo bezig met de toekomst dat we vergeten te zien hoeveel fundamenten er al liggen.

De afgelopen weken ben ik daarom begonnen met het inventariseren van alles wat we al hebben. Van fruit- en notenbomen tot kruiden, groenten, bloemen en wellnessplanten. Van moestuinbedden, potten, tot meubels en apparatuur voor het huis, kantoor en onze hobby’s. Het overzicht is indrukwekkend, en geeft me een gevoel van rust en zekerheid: we zijn al veel verder op weg dan ik soms denk.

Het deed me denken aan de geloofshelden uit de Bijbel. Ook zij ontvingen een visie of droom van God, maar voordat die werkelijkheid werd, gaf Hij hen stap voor stap alles wat ze nodig hadden om die droom te vervullen. Zo ervaar ik het nu ook: alles wat we nu verzamelen, alles wat we ordenen en verzorgen, is een bouwsteen voor de toekomst. Elk klein item, hoe eenvoudig het ook lijkt, heeft betekenis.

Door deze inventarisatie voel ik dankbaarheid én vertrouwen. We zien nu concreet wat er al staat en wat we kunnen gebruiken om verder te bouwen. Het is alsof je een puzzel legt: elk item, elke plant, elke ruimte, elk stuk gereedschap past precies op de plek waar het hoort. Het laat zien dat dromen niet alleen in de toekomst bestaan, maar ook geworteld zijn in wat we vandaag al hebben.

Wat deze oefening me ook leert, is het belang van geduld en voorbereiding. Een boom groeit langzaam, een moestuin heeft tijd nodig om vrucht te dragen, een creatieve ruimte vraagt om aandacht en organisatie. Alles gebeurt stap voor stap, en toch beweeg je elke dag vooruit. Het is een herinnering dat het proces zelf net zo waardevol is als het eindresultaat. Ik merk dat hoe meer ik inventariseer, hoe meer ik vertrouwen voel. Het overzicht laat zien dat we al een stevige basis hebben gelegd voor een plek van zorg, overvloed, rust en inspiratie. Een plek die niet alleen voor onszelf is, maar ook voor anderen. Elke plant, elke ruimte, elk item dat we nu al hebben, is een zaadje dat straks zal uitgroeien tot iets groters.

Het proces van inventariseren, reflecteren en waarderen geeft me energie om door te gaan. Het herinnert me eraan dat echte dromen niet uit het niets ontstaan. Ze beginnen met wat je al hebt, met stap voor stap bouwen, met visie, geduld en vertrouwen. En zo groeit ons droomlandgoed elke dag een beetje meer, met alles wat we vandaag al koesteren als fundament voor morgen. Mijn kijk op vooruitgang is door deze visie compleet veranderen. Ook al voelt "de droom” nog buiten bereik. Ik zie dit niet meer als een probleem. Ik zie het als een uitnodiging om mezelf af te vragen wat kan ik doen met wat ik al heb? Ik laat je met dezelfde vraag achter.